رباعی شمارهٔ ۴۴
انوری ابیوردیدر سایه آن زلف مشوش که تو راست
ای بس دل سرگشته غم کش که تو راست
می بر دل و می ده غم و فارغ می رو
دور از دل من زهی دل خوش که تو راست
در سایه آن زلف مشوش که تو راست
ای بس دل سرگشته غم کش که تو راست
می بر دل و می ده غم و فارغ می رو
دور از دل من زهی دل خوش که تو راست