باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق

شمارهٔ ۱

بر لب خط فستقیش پیوسته بماند و آن پسته دهان با جگری خسته بماند ازتنگی پسته مغز را گنج نبود از پوست بجست و بر در بسته بماند

شمارهٔ ۱۰

ای زلف تو دامن قمر بگرفته ماه تو به مشک سر به سر بگرفته طوطی خط فستقیت بر عناب حلقه زده و گرد شکر بگرفته

شمارهٔ ۱۱

یا رب چه خط است این که درآوردی تو تادست به بیداد برآوردی تو دی خط به خون من همی آوردی و امروز خطی پر شکر آوردی تو

شمارهٔ ۱۲

تا خط تو پشت بر قمر آوردست عقل از دل من روی به درآوردست طوطی خط زمردینت بر لعل خطی است که بر تنگ شکر آوردست

شمارهٔ ۱۳