بخش ۱۰ - در فضیلت امام شافعی
عطار نیشابوریکسی کو ابن عم مصطفی بود
امامت در دو کون او را روا بود
دو ابن عم رسول حق چنان داشت
که دینش از هر دو نور جاودان داشت
ز ابن مطلب برخاست امامت
چنانک از ابن عباسش خلافت
اگر اهل طریقت صد هزارند
وگر صد جز طریق او ندارند
یقینم شد که او سلطان جیشست
دلیلم الامیة من قریشست
چو دین صدر عالم بایدم داشت
قریشی را مقدم بایدم داشت
دلش تا پیشگه چون بی حسابست
کتاب امتش امالکتابست
اگر روزی بدریا راه یابد
شود گمنام بحر آنگاه یابد
چو او در دین پیغمبر فرو شد
بجای او نشست آن بحرو او شد
چو آن دریا بجای خود روان یافت
قریشی و محمد نام ازان یافت
محمد بر زبان او گهر شد
چنان کانجا سخن حق بر عمر شد
