شمارهٔ ۱۰عطار نیشابوریباب پنجم: در بیان توحید به زبان تفریدماییم که با ما نبود هیچ رواچون هیچ نباشد نبود هیچ سزاتو هیچ مباش تا نباشد هیچتچون هیچ نباشی نبود هیچ ترا