شمارهٔ ۱۸عطار نیشابوریباب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم استجان شیفته الست می پنداریو اندیشه ما بهانه ای بیش نبودآنست که خویش هست می پنداریقصه چه کنم نشانه ای بیش نبود