شمارهٔ ۵۸
عطار نیشابوریگفتم ز فناء خود چنانم که مپرس
گفتا به بقاییت رسانم که مپرس
یعنی چو به نیستی بدیدی خود را
چندان هستی بر تو فشانم که مپرس
گفتم ز فناء خود چنانم که مپرس
گفتا به بقاییت رسانم که مپرس
یعنی چو به نیستی بدیدی خود را
چندان هستی بر تو فشانم که مپرس