شمارهٔ ۱۲
عطار نیشابوریای دل هر دم غم دگرگون میخور
کم میزن و درد درد افزون میخور
سری که ز ذره ذره میجویی باز
چون بازنیابی چه کنی خون میخور
ای دل هر دم غم دگرگون میخور
کم میزن و درد درد افزون میخور
سری که ز ذره ذره میجویی باز
چون بازنیابی چه کنی خون میخور