شمارهٔ ۲۷عطار نیشابوریباب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّاربر دل ز غم زمانه باری دارمدر دیده هر مراد خاری دارمنه هم نفسی نه غمگساری دارمشوریده دلی و روزگاری دارم