شمارهٔ ۲۸عطار نیشابوریباب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمرآن مرغ که بود از می معنی مستپرید و دل اندر کرم مولی بستگیرم که نداد دولت عقبی دستآخر ز خیال رهزن دنیی رست