شمارهٔ ۱۳عطار نیشابوریباب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانستای آنکه ز نفس شوم در آکفتیوز آرزوی روی بتان در تفتیانگار که هرچه آرزو میکندتدریافتی و گذاشتی و رفتی
