شمارهٔ ۳۶عطار نیشابوریباب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانستپیش از من و تو پیر و جوانی بودستاندوهگنی و شادمانی بودستجرعه مفکن بر دهن خاک که خاکخاک دهنی چو نقل دانی بودست
