شمارهٔ ۱۴عطار نیشابوریباب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدنآن دل که سراسیمه عالم بودییک ذره ندید از همه عالم سودیهر سودایی که بود بسیار بپختحاصل نامد زان همه سودا دودی
