شمارهٔ ۲۱عطار نیشابوریباب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدنگاهی به کمال برتر از خورشیدمگه در نقصان چو ذرهای جاویدمهرگه که به استغناء او مینگرمبیم است که منقطع شود امیدم