شمارهٔ ۳۶عطار نیشابوریباب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدنهر روز به عالمی دگرگون برسیهر شب به هزار بحر پرخون برسیگفتی برسم درو و باقی گردمچون کس نرسد درو درو چون برسی