شمارهٔ ۱۳عطار نیشابوریباب بیست و هشتم: در امیدواری نمودنروزی که ز خود شوی توناچیز آخرتوحید رهاندت ز تمییز آخربسیار کشیدیم و دگر در پیشستآری جانا بگذرد این نیز آخر