شمارهٔ ۱۳
عطار نیشابوریبر خویش بسی چو شمع بگریسته ام
تا بی تو چرا به خویش نگریسته ام
بی سوز تو چون شمع فرو مردم من
چون شمع مگر ز سوز می زیسته ام
بر خویش بسی چو شمع بگریسته ام
تا بی تو چرا به خویش نگریسته ام
بی سوز تو چون شمع فرو مردم من
چون شمع مگر ز سوز می زیسته ام