شمارهٔ ۲۸عطار نیشابوریباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردهر دل که ره چنان جمالی یابدگر خورشیدی بود زوالی یابدبا هجر بساختم که پروانه ز شمعناکام بسوزد چو وصالی یابد
