شمارهٔ ۶۹
عطار نیشابوریبس شب که چو شمع با سحر باید برد
در هر نفسی سوز دگر باید برد
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید برد
بس شب که چو شمع با سحر باید برد
در هر نفسی سوز دگر باید برد
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید برد