شمارهٔ ۶عطار نیشابوریباب پنجاهم: در ختم كتابیک قطره ز فقر دل سوی صحرا شدسرمایه ابر و دایه دریا شددر هشت بهشت بوی مشک افتادستزین رنگ که بر رگوی ما پیدا شد
