شمارهٔ ۱۸عطار نیشابوریباب پنجاهم: در ختم كتابگه یک نفسم هر دوجهان میگیردگه یک سخنم هزار جان میگیردچندان که ز دریا دلم آب حیاتبر میکشم آب جای آن میگیرد
