بخش ۲۹ - پسر در شرح رموز حقیقت در نفس وجان گوید

بقدر خود نظر میکن نمودت

پدر گفت ای پسر آخر چه بودت

مرا ره گم مکن اینجای بابا

که مسکن دیدهام در عین ماوا

در این بحر سعادت راه دیدم

درون بحر دل آگاه دیدم

نه طفلم من که دانایم بهرکار

ز حق دارم نمود عشق بسیار

چرا تو ره زنی ما را ندانی

وگر دانی پدر حیران بمانی

منم در دیده دریا نمودار

که دادم جوهر دریا بیکبار

شمار بحر در کشتی من بین

که در عین گلم دریای من بین

ز جمله فانیم وز خویشتن هم

گذشتم من ز بود جان و تن هم

ز جمله فارغم وز جمله آزاد

مرا حکمت در این دریا خدا داد