بخش ۴۲ - در عین حقیقت بودن و از آن بی خبر شدن فرماید

همه ملک جهان پیش تو هیچ است

همه همچون طلسمی پیچ پیچ است

همه زان تو است و تو منزه

دریغا چون بری در این سخن ره

همه زان تو است و تو فنایی

فنا شو تا شوی عین خدایی

همه زان تو است و بود بودی

نبودی تا نمودی ذات بودی

همه بهر تو پیدا کرده دریاب

ترا از بهر خود این نکته دریاب

همه فانی شوند و تو بمانی

خدا ماند چو تو بیخود بمانی

بهرچیزی که میگویم ترا من

کجا ره میبری زین راه روشن

نداری درد آن تا جان شوی پاک

برون آیی دمی زین آب و زین خاک