بخش ۳۱ - در بیان چار چیز که از چار چیز دیگر تمام باشد

چار چیز از چار دیگر شد تمام

چون شنیدی یاد می دار ای غلام

دانش مرد از خرد گیرد کمال

از عمل نیت همی یابد جمال

دینت از پرهیز کامل می شود

نعمتت از شکر شامل می شود

هست دانش را کمالات از خرد

نیتت را بی عمل کس ننگرد

شکر نعمت را کمالی می دهد

غافلان را گوشمالی می دهد

شکر ناکردن زوال نعمتست

بهره شاکر کمال نعمت است

علم را بی عقل نتوان کاربست

پیش بی عقلان نمی باید نشست

بی خرد دانش وبال است ای پسر

علم مرغ و عقل بال است ای پسر

هر که علمی دارد و نبود بر آن

از طریق عقل باشد بر کران