بخش ۳۵ - در بیان چار چیز که آدمی را شکست آرد

آدمی را چار چیز آرد شکست

با تو گویم گوش دار ای حق پرست

دشمن بسیار و وام بی شمار

شغل بی حد و عیال بی قطار

وای مسکین که غرق وام شد

هر دمی از غصه خون آشام شد

هر که را بسیار باشد دشمنش

خیره گردد هر دو چشم روشنش

هر که را اشغال بسیارش بود

در زمانه زاری کارش بود