بخش ۵ - ذکر محمدبن واسع رحمة الله علیه

آن مقدم زهاد آن معظم عباد آن عالم عامل آن عارف کامل آن توانگر قانع محمد واسع رحمة الله علیه رحمة واسعة در وقت خود در شیوة خود بی نظیر بود و بسیار کس از تابعین را خدمت کرده بود و مشایخ مقدم را یافته بود و در طریقت و شریعت حظی وافر داشت در ریاضت چنان بود که نان خشک در آب می زد و می خورد و می گفت هرکه بدین قناعت کند از همه خلق بی نیاز گردد و در مناجات گفتی الهی مرا برهنه و گرسنه می داری همچنانکه دوستان خود را آخر من این مقام به چه یافتم که حال من چون حال دوستان تو بود

و گاه بودی که از غایت گرسنگی با اصحاب به خانة حسن بصری شدی و آنچه یافتی بخوردی چون حسن بیامدی بدان شاد شدی و سخن اوست که گفتی فرخ آنکس که بامداد گرسنه خیزد و شبانگاه گرسنه خفتد و بدین حالت از خدای راضی باشد

کسی از او وصیت خواست گفت وصیت می کنم تو را بدانکه پادشاه باشی در دنیا و آخرت

مرد گفت این چگونه بود

گفت چنانکه در دنیا زاهد باشی یعنی چون در دنیا زاهد باشی به هیچ کس طمع نبود و همه خلق را محتاج بینی لاجرم توغنی و پادشاهی هر که چنین باشد پادشاه دنیا باشد و پادشاه آخرت باشد