بخش ۱۹ - صفت خواندن ورقه مادر گلشاه را و زاری کردن

چو از دست هجران دلش خیره ماند

سبک مام گلشاه را پیش خواند

بدو گفت ای مادرم زینهار

بدین عاشق خسته دل رحمت آر

که بر جان من سخت شد بند تو

شدم بسته مهر فرزند تو

به من بر ترا رحم ناید همی

چو من بنده ای تان نباید همی

کنون من زعم داد خواهم همی

ز تو خاله فریاد خواهم همی

شما نیک دانید سامان من

که گلشاه دارد دل و جان من

به بیگانگانش مده گردهی

گرفتار گردی به خون رهی

تو دانی کی با تو ز یک گوهرم

ببخشی که از غم به رنج اندرم