رباعی شمارهٔ ۱۳۵
باباافضل کاشانییا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
بی منت دیده خلق عالم دیدن
بنشین و سفر کن که به غایت نیکوست
بی زحمت پا گرد جهان گردیدن
یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
بی منت دیده خلق عالم دیدن
بنشین و سفر کن که به غایت نیکوست
بی زحمت پا گرد جهان گردیدن