شمارهٔ ۹۴
ملکالشعرا بهاربر سبزه نشست بلبل و قمری
باید می سرخ چون گل حمری
آری می سرخ درخور است از آنک
بر سبزه نشست بلبل و قمری
آن سرخ میی که گرش بربویی
نشناسی اش از بنفشه بری
آن می که سحابش اندرون بینی
رخشنده تر از ستاره شعری
بر سبزه نشست بلبل و قمری
باید می سرخ چون گل حمری
آری می سرخ درخور است از آنک
بر سبزه نشست بلبل و قمری
آن سرخ میی که گرش بربویی
نشناسی اش از بنفشه بری
آن می که سحابش اندرون بینی
رخشنده تر از ستاره شعری