شمارهٔ ۸۸ - تربت سیدالشهدا(‌ع‌)

حبذا خاک روان بخش و زهی تربت پاک

که از او خاک ز افلاک فزون یافته فر

آشناتر به دل خلق که دانش در دل

پاک تر در نظر مرد که بینش به نظر

درد را کاین شد درمان چه زیان و چه گزند

رنج را کاین شد دارو چه مقام و چه خطر

گنج اسرار خداییست همانا که خدای

کرده گنجور وی این خواجه پاکیزه سیر

نایب التولیه کزگوهر او فخر بود

آل ثابت را چونان که صدف را زگهر

شه دین و شه دنیاش دو فرخ پدرند

آفرین بر پسری کش پدرند این دو پدر

چند از این پیش که بگشود وهابی ز ستم

دست بیداد در این خاک که خاکش بر سر

خواست بر باد همی دادن این خاک ولی

آب خود برد و به خود خیره برافروخت شرر

گرچه بیداد بسی کرد ولی کیفر یافت

نیک در یابد بیدادگران را کیفر

سید پاک نسب ثابت چون دیدکه خصم

این چنین برد به سربا پسرپیغمبر