شمارهٔ ۱۳۷ - قطعهٔ الحاقی در پاسخ فانی سمنانی

فانی کز زادن چنو سخن آرای

مادر ایام شد عقیم و سترون

خوشا زین چامه بدیع که باشد

باغی پر یاسمین و خیری و سوسن

هر ورقی را کزو دو بیت نگاری

گردد بیغاره پرند ملون

دیدم ازین یک قصیده پاکی طبعش

دید توان نور آفتاب ز روزن

لیک من و فانی ایم بنده ناصر

آنکه سروده است این چکامه متقن

دیر بماندم در این سرای کهن من

تا کهنم کرد صحبت دی و بهمن