گفتن حدیث عشق پریزاد

از پری بانو رسولی ارجمند

زی تو آید ای شهنشاه بلند

دیو زادی گربزی خودکامه ای

هدیه ها آرد برت با نامه ای

تا رهاند شه ز بند

لیک بانو گویدت بیدار باش

من درین کارم تو هم برکار باش

بند خود مگسل زپای شوی من

تا مگرآن شوی ناخوش روی من

گیرد از بند تو پند

صرصرسوزان سموم قهر اوست

آب دریا ناگوار از زهر اوست

وز دم سردش به صحرای شمال

زندگانی شد ز برف و یخ وبال

بس که کرد افسون و فند

دشمن اردیبهشت و بهمن است