غزل شمارهٔ ۲۳۳۸

به ذوق سجده باز از عدم گلباز می آیم

چه شوق ست اینکه یک پیشانی و صد ناز می آیم

تحیر نامه ها دارم هزار آیینه دربارم

خیال آهنگ دیدارم به چندین ساز می آیم

خمستان در رکاب گردش رنگم چه سحرست این

به یاد نرگسی ساغرکش اعجاز می آیم

طواف کعبه دل آمد و رفت نفس دارد

اگر صد بار ازین جا رفته باشم باز می آیم

به هر جا پاگذارم شوقت استقبال من دارد

ادب پرورده عشقم به این اعزاز می آیم

ز تجدید بهار انس دارم در نظر رنگی

که گر صد سال پیش آیم همان آغاز می آیم

نوای بوی گل سازم نوید عالم رازم

نسیم گلشن نازم هزار انداز می آیم

بهار آرزو در دل گل امید در دامن

به هر رنگی که می آیم چمن پرداز می آیم

به حکم مهر تابان اختیاری نیست شبنم را

پر و بالم تویی چندان که در پرواز می آیم

خواص مرغ دست آموز دارد طینت بیدل

به هر جا می روم تا می دهی آواز می آیم