شمارهٔ ۵

روز وشب پیدا ز چهر و طره دلدار شد

آن یک از بس گشت روشن این یک از بس تار شد

بود یوسف دلبر مارا غلام از جان ودل

خواست چون بفروشدش ناچار در بازار شد

قوت جانها چهر او درقحط شدنبودعجب

گر نهار وش ام ماهم روی وموی یار شد

آن صنم را درکلیسا چون گذاری اوفتاد

بت پرستان را رخش بت طره اش زنار شد

شد چو پیدا وصل اوجنت شد وپرنور گشت

شد چو پنهان هجر او دوزخ شد وپرنار شد

حکمتی داردکه دورم کرده یار از پیش چشم

چون حذر می باید از مستی که خنجر دار شد

خواست تا رونق دهد بازار حسن خویش را

تا بداند کیست بازاری که بی آزار شد