شمارهٔ ۳۸ - قطعهبلند اقبالقطعاتهر که را روزی فراخ آید به دهرهیچ باکش نیست اندر تنگ سالوآنکه آمد تنگ روزی درجهاندر فراخی هم بود آشفته حال
