بخش ۵ - به میدان رفتن حضرت امام علیه السلام و اتمام حجت فرمودن او

بیاراست فرزند پاک بتول

سروبربه دستار و رخت رسول

نشست از بر اسب فرخ نیا

چو دادار بر کرسی کبریا

برافکند اسب نبی زی سپاه

درآمد به میدان آوردگاه

چو او را بدیدند اهل عراق

نبی ع بود گفتی به پشت براق

وزان پس دردرج گوهر گشود

یکی خطبه چونان که باید سرود

بگفتا که ای قوم پرخاشگر

مرا می شناسید جد و پدر

همان بانوی خلد مادر مرا

حسن ع نام گستر برادر مرا

همان جده ام مام پاک بتول ع

که کرداو نخست این بهین دین قبول

همان حمزه و جعفر اعمام من

همان دودمان نکونام من