بخش ۷ - درذکر گفتگوی جناب حر ریاحی با عمر سعد و بیرون آمد از لشگر مخالف

همان حر که سالاری آزاه بود

به یکسوی ازآن لشگر استاده بود

چو دید از سپاه گران چیره گی

به رزم خداوند خود خیره گی

بجنبید مردانه رگ بر تنش

پر از چین شد ابروی شیرافکنش

چو رخشنده برق و خروشنده رعد

بیامد برپور ناپاک سعد

بدو گفت کای دل به کین کرده سخت

بداندیش پیغمبر نیکبخت

چه از پور مرجانه دیدی همی

که از پور زهرا بریدی همی

نبود این گمانم که انجام تو

تبه گردد و زشت زین کام تو

سپه ساخته رایت افراشتی

کنون جنگجویی تویا آشتی