بخش ۴۹ - آمدن شاهزاده به خدمت شهریار و برگشتنش به میدان کارزار

سپس روی و مو پر زگرد سپاه

درآن پهنه آمد به نزدیک شاه

زهر رخنه ی جوشنش خون روان

سراپاش چون شاخه ی ارغوان

فرود آمد از کوهه ای رهسپر

به پوزش برشه فرو برد سر

بگفت ای خداوند بالا وپست

ز لب تشنگی شد شکیبم زدست

زبس تشنگی رفته دستم ز کار

ببسته است برمن درکارزار

اگر بخشی ام شربتی آب سرد

نمانم ازین لشگر گشن فرد

نبود آب وآن زاده ی بوتراب

زشرم برادر پسر گشت آب

بگفت ای فروغ جهان بین من

شرارم به دل برزدی زین سخن

گرم شربتی آب می بود غش

نمی کرد نوباوه ام از عطش

هم ایدون علی شاه فرخ سرشت

تو را آب بخشد زجوی بهشت

ازین مژده شهزاده ی سرافراز

بیفکند در دشت کین ترکتاز