بخش ۲ - درستایش شمس المشرقین حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام

پسین رهبر از پنج آل عبا

شهید ستم شاه گلگون قبا

شهی پر جبریل پیراهنش

به پاکی پر از روح قدسی تنش

هنوزش به قنداقه بد بسته پای

که شد مهد او تا به عرش خدای

از آتش ببردند سوی فلک

که پایش ببوسند خیل ملک

چو این نوگل از باغ احمد برست

بشد کار یزدان شناسی درست

بدو معنی عشق کرد آشکار

هم او بود معشوق پروردگار

گذشت ازسرو جان و مال وعیال

پی دیدن حضرت ذوالجلال

بکشتند او را غریب از دیار

نه لشگر ورا بود ونه دستیار

نه کس داشت پیمان اورا نگاه

نه در بی پناهیش بد یک پناه

نه پاس جلالش نگه داشتند

نه در بی پناهیش بد یک پناه

نه پاس جلالش نگه داشتند

نه بر زاری اش گوش بگذاشتند