بخش ۵۰ - زبان حال حضرت زینب (س) با مرکب غرقه به خون برادر

سر بانوان بهشت برین

مهین پرده گی دخت ضرغام دین

گرفتش روان کرده از دیده آب

به دستی عنان و به دستی رکاب

همی زار گفت ای سمند نبی

سرافراز اسب شه یثربی

ایا باد پیمای بیدای عشق

ایا رفرف عرش پیمای عشق

بلند آسمانی که بودت به زین

چرا پشتش انداختی بر زمین

چو دوشت تهی ماند از بار عشق

چرا دور گشتی ز سالار عشق

نگشتی چرا سایبان برسرش

که کمتر بسوزد زخور پیکرش

نماندی چو نهاد برخاک سر

کشی از برش ناوک چارپر

گمانم بدین در از آن تاختی

بر و یال خود غرق خون ساختی