بخش ۹۵ - مسلمان شدن مرد نصارا به اعجاز مطهر امام(ع)و شهادت آن با سعادت

همی خواست آن مرد فرخنده پی

سوی بیت مقدس کند راه طی

بد استاده آنجا و کردی نظر

چو بشنید قرآن از آن پاک سر

مرا گفت کای یار بنگر شگفت

که دیده سر بی تن آید به گفت

بکن آگه از نام این سر مرا

گمانم که او هست پیغمبرا

بگفتم نه خود پور پیغمبر است

که ما را به اسلام او رهبر است

یکی تیغ برنده آن نیکبخت

همیشه نهان داشت در زیر رخت

چو بشنید گفتار من بی دریغ

مسلمانی آورد و بگرفت تیغ

بزد بر سپه خویش را بی درنگ

بیالود از خونشان تیغ و چنگ

به پایان بشد کشته در کار زار

چو دید آنچنان ام کلثوم زار

بدو سخن بگریست از روی درد

ستودش بدان کار نیکو که کرد

بگفت ای عجب مرد عیسی پرست