بخش ۹۷ - جا دادن یزید پلید

نیارم بگویم چه ویرانه ای

چه پرسوک جایی و غمخانه ای

ستم ها که برآل احمدص گذشت

دران تنگ ویرانه از حد گذشت

نه فرشی دران خانه نه بستری

نه سقفی دران مانده و نه دری

نبود اندر آن خانه جز درد و داغ

نه نان و نه آب و نه فرش و چراغ

رقیه درآن غم فزا خانه مرد

به سوی پدر از جهان رخت برد

ایا چرخ ویرانه ویران شوی

چه آن خانه بی طاق و ایوان شوی

به ویرانه جا دادی آن شاه را

کزو داری این هفت خرگاه را

نهاد آن خداوند برخشت سر

که از کاخ او مهر یک خشت زر