بخش ۴۰ - به درک فرستادن مختار اسحق ابن اشعث پلید

چو آمد به اسحق اشعث خبر

که شد کشته شمر بد اختر گهر

بترسید و لرزید آن اهرمن

بر آن شد که جانش بر آید زتن

نخست آنکه با تیغ یازید دست

تن شاه هر دو جهان را بخست

مر این بد گهر زاده بود آن پلید

که چونین پلیدی خدا نافرید

یکی خواهرش بود آن بد سگال

که عبداله کاملش بد همال

شبی از سرای خود آن گمرها

روان شد به مشکوی عبداللها

نهانی بر خواهر آمد بگفت

که راز از برادرت باید شنفت

مرا نیست غیر از تو فریاد رس

به کوفه ندارم به غیر از تو کس