شمارهٔ ۱۱ - وله فی المدح

هلال غره ی شوال را زدوده حسام

پدید گشت چو تیغ خدایگان ز نیام

چه روی داده ندانم هلال را کاین سان

خمیده پشت بر آمد ز چرخ مینافام

خود ار به روزه گشودن جواز داد چراست

چون روزه داران لاغر تن و ضعیف اندام

به شکل سیمین جامی پدید گشت و درین

کنایتی است که از می کشید باید جام

کنون به گوشه ی ابرو هلال رندان را

خبر دهد که سر آمد زمان ماه صیام

حرام کرد می ار زانکه ماه روزه به ما

کنون مباح شد آن می که پیش بود حرام

مقیم مسجد بودم مهی اگر چه کنون

کنم به میکده سالی اگر دهند مقام

زمان بزم خواص آمد و فراغت و حال

هزار شکر که رستم ز ازدحام عوام

کنون رکوع صراحی به بزم مستان بین