شمارهٔ ۱۴ - وله در مدح امام عصر عجل الله فرجه

گر تو آهنگ قتال ای بت قتال کنی

خاک را چهره ز خون دل ما آل کنی

توسن ناز چنان بر صف عشاق متاز

که شهیدان رهت را همه پامال کنی

پار با تیر مژه رخنه به دینم کردی

تا چه ها با دل خونین من امسال کنی

در بر تیر غمت دیده نشان خواهم کرد

گر تنم را همه پر رخنه چو غربال کنی

شهسواران همه سر بر سم اسبت ریزند

گر تو جا بر زبر توسن اقبال کنی

شود از نازکی آزرده تن سیمینت

اگر از برگ گل سوری سربال کنی

زان به دیوانگیم شهره نمودی که مرا

سنگباران به سر از شوخی اطفال کنی

مرغ گلزار توام نغمه ی عشق تو زنم