غزل شمارهٔ ۶۱

با درد خستگانت درمان چه کار دارد

با وصل کشتگانت هجران چه کار دارد

از سوز بی دلانت مالک خبر ندارد

با عیش عاشقانت رضوان چه کار دارد

در لعل توست پنهان صدگونه آب حیوان

از بی دلی لب من با آن چه کار دارد

هم دیده تو باید تا چهره تو بیند

کانجا که آن جمال است انسان چه کار دارد

وهم از دهان تنگت هرگز نشان نیاید

با خاتم سلیمان شیطان چه کار دارد

جان من از لب تو مانا که یافت ذوقی

ورنه خیال جاوید با جان چه کار دارد

دل می تپد که بیند در دیده روی خوبت

ورنه برید زلفت پنهان چه کار دارد

عاشق گر از در تو نشنید مرحبایی

چون حلقه بر در تو چندان چه کار دارد

گر بر درت نیایم شاید که باز پرسند

پوسیده استخوانی با خوان چه کار دارد

در دل که عشق نبود معشوق کی توان یافت

جایی که جان نباشد جانان چه کار دارد

در دل غم عراقی و آنگاه عشق باقی

در خانه طفیلی مهمان چه کار دارد