قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - وصف کعبهٔ معظم
عراقیحبذا صفه بهشت مثال
برترین آسمانش صف نعال
مجلس نور و جلوه گاه سرور
روضه انس و بارگاه وصال
بیت معمور او مقر شرف
سقف مرفوع او سپهر جلال
غرفش خوشتر از ریاض بهشت
شرفش خوشتر از شکوه کمال
زین گرفته بها مدارج قدس
یافته زان بهشت زیب جمال
در بستاتین بی نهایت او
سدرةالمنتهی هنوز نهال
بر سر خوان عالم آرایش
آفریننش طفیل و خلق عیال
آفتاب صفای صفه او
ایمن از وصف کسوف و زوال
ذره های هوای غرفه او
سر بسر نور آفتاب مثال
صورت ذره های درگه اوست
هر چه بینی درین جهان اشکال
معنی موج های برکه اوست
هر چه یابی زمان زمان ز احوال