بخش ۶ - در نصیحت
عراقیتا کی ای مست خواب غفلت و جهل
گوش سوی مقلد نااهل
تا به مقصد درین طریق تو را
کی رساند دلیل نابینا
سازده یار گیر دانش و عقل
رخت بر بند ازین سراچه نقل
نفسی از همه تبرا کن
ساعتی چشم خویشتن وا کن
لحظه ای درگذر ازین پس و پیش
لمحه ای در نگر به عالم خویش
چند مانی تو این چنین خفته
همره از راه منزلی رفته
به طلب در جهان چه می پویی
چو تو گم گشته ای چه می جویی
دیده بگشای ای که در خوابی
خویشتن را طلب مگر یابی
چند ازین اشتغال بی حاصل
دیگران را و خود ز خود غافل
تا تو در خویشتن نظر نکنی
وانگه از خویشتن گذر نکنی
نرسانی نظر به عین کمال
نشناسی فراق را ز وصال