مرگ دختر ناکام

زمان نزع هجده ساله عاشق دختری دیدم

ابا سیمای پراندوه و اندر رفته چشمانی

فتاده گوشه ای اندر اتاقی زار و پژمرده

ز فرط بی کسی بنهاده بر دیوار پیشانی

عیان می بود که بیماری سل است از وضع سیمایش

بلی هم درد روحی بودش و هم درد جسمانی

چو گه فکر شفا می کرد مأیوسانه می گفت این

به غیر از مرگ دیگر نیست بر این درد درمانی

به ناگه از پس آه و سرشکی چند زد ضجه

که آخر عشق آیا زین سیه اختر چه می خواهی

اگر دل بود دادم من وگر سر بود بنهادم

به دست خویش افتادم ز پا آخر چه می خواهی

زمان مرگم است ایدر بنه آسوده ام دیگر

خدا را در دم آخر ز من دیگر چه می خواهی

پس از این ناله او خورد اندکی غلت و دگرگون شد

صدا زد مردم اینک زین سپس ایدر چه می خواهی

سبک رخت سفر بربست از دنیا و چشمانش

به دنیا خیره بد کز این سفر کردن چه حاصل شد

ندانم آسمانا بر تو زین واداشتن یک تن

به سختی زندگانی کردن و مردن چه حاصل شد

ترا زین جانور جان دادن و بگرفتن ای دنیا

به غیر از مدتی یک جانی آزردن چه حاصل شد

بگو با دهر عشقی آخر این ناکام را این سان

به دنیا بهر رنج آوردن و بردن چه حاصل شد