شمارهٔ ۷ - زندگی و مرگ من

گرسنه چون شیرم و برهنه چو شمشیر

برهنه ای شیر گیر و گرسنه ای شیر

برهنه ام دستگیری ام نکند کس

دست نگیرد کسی به برهنه شمشیر

من دم شیرم به بازی ام نگرفتند

کس نه به بازی گرفته است دم شیر

گرسنه از درد دلش همچو تهی طبل

شهر خبر سازد ار نماید تقدیر

طبل تهی را بلند آید آواز

گرسنه را ناله بیش باشد تأثیر

عزت نفسم نگر که هست خوراکم

خون دل و اشک چشم و چشم دلم سیر

مرده شو این مرده دوست مردم ببرد

گشته فقط حب مرده درشان تخمیر

بی سر و وضعم چو اغلبی ز حکیمان

گرسنه ماندم چو اکثری ز مشاهیر