شمارهٔ ۳۰ - گل مولا
میرزاده عشقیای که هر خواسته دل ز فلک می خواهی
آنقدر راضی ای از خود که کتک می خواهی
من به جز تنبلی این را چه بنامم که تو هی
خفته هرروزه و روزی ز فلک می خواهی
ای که هرروزه حوالات تو در بانک خداست
به خدایی خداوند که چک می خواهی
ای که دست تو دراز است پی آز به خلق
چه کمک کرده ای آخر که کمک می خواهی
من چه باید بکنم گر که تو درویشی باش
به درک هر چه تو از هفت ترک می خواهی
نان همه از قبل نیروی بازو خواهند
نان تو از رشته و بوق و دگنک می خواهی
کلک است این همه در بیستمین قرن برو
تازه کارا تو چه زین کهنه کلک می خواهی
